Caroline Daur: Doğası gereği

Yazar Selin Yıldız 

Fotoğraf: Christian Tudose

Moda Editörü: Mădălina Simion 

Moda Editörü Asistanı: Andra Sindile 

Işık Asistanı: Janos Cherestes

Makyaj: Erica Monteiro

Saç: Alan Leal

İçerik üretimiyle başlayan kariyerini girişimcilik, kreatif direktörlük ve oyunculuk arasında kurduğu bir yapı içinde sürdüren Caroline Daur, kurucusu olduğu DAURPOWER ile kişisel vizyonunu bir markaya dönüştürmüş durumda. Bunun yanında moda dünyasında yalnızca bir “yüz” olmanın ötesine geçerek yaratıcı süreçlerin aktif bir parçası haline geldi. Zaten o da kendisini bir “kreatif partner” olarak tanımlıyor. İçerik üretirken sınırlara bağlı kalmayıp sezgileriyle hareket etse de profesyonelliğinden ödün vermeyen, oldukça bilinçli bir üretim biçimine sahip. İster bir marka iş birliği, ister bir rol, ister bir içerik üretimi olsun; Caroline Daur için tüm bu alanlar daha büyük bir resmin, tek bir hikayenin parçaları.

Kariyerin içerik, iş dünyası ve şimdi de oyunculuk alanlarını kapsıyor. Bir girişimci, kreatif direktör ve oyuncu olarak bunları birbirinden ayrı bölümler olarak mı görüyorsun yoksa daha büyük bir bütünün birbirine bağlı parçaları olarak mı?

Kariyerimi hiçbir zaman bölümler halinde görmedim. Daha çok sabit bir plan yerine merakla yönlenen, kesintisiz bir evrim gibi hissettirdi. Genellikle beni gerçekten ilgilendiren şeylerin peşinden gidiyorum ve zamanla bu farklı yönler, oldukça doğal bir şekilde birbirine bağlanmaya başlıyor. İster bir marka inşa edelim, ister görsel bir konsept şekillendirelim ya da bir karaktere bürüneyim; hepsi dönüp dolaşıp hikaye anlatımına çıkıyor. Sadece farklı araçlar üzerinden ve zaman zaman biraz doğaçlama katarak aktarıyorum. Mecra değişse de arkasındaki niyet şaşırtıcı derecede aynı kalıyor. Sanırım onu hem dengede tutan hem de heyecan verici kılan da bu.

Kişisel imaj, bir iş modeline dönüştüğünde hala “kişisel” kalabiliyor mu sence? 

Bence mümkün ama işin içine iyice dahil olursan. Benim için bu çok önemli. Yaptığım her şeye bizzat dahil oluyorum ve bence işin hala kişisel hissettirmesini sağlayan da bu. Asla sadece iş için varolan bir versiyonum yok; her şeyde tamamen kendimim. Tabii bir iş haline geldiğinde, bununla birlikte gelen belirli bir farkındalık da var. İşlerin nasıl algılandığını anlıyorsunuz. Ama kendimi çok ciddiye almıyorum ve bence bu çok yardımcı oluyor. Her şeyi biraz daha hafif, daha dürüst tutuyor. Sonuçta gerçek hissettirmemeye başlarsa ya da çok yapay hissettirirse cazibesini yitirir. Ve bu, her zaman korumak istediğim tek şey.

Yıllardır moda haftası kültürünün bir parçasısın. Dışarıdan bakarak kavranamayacak neleri şimdi daha iyi anlıyorsun?

Bence dışarıdan bakıldığında moda, yüzeysel; büyük ölçüde görünüşlere, trendlere ve işin yüzeyine odaklı bir alan gibi algılanabiliyor. Ve elbette bu da modanın bir parçası olabilir ama işin içine girdiğinizde bunun çok daha fazlası olduğunu çok hızlı fark ediyorsunuz. İnsanların bir podyumda ya da bir görselde birkaç dakika boyunca gördüğü şeyin arkasında inanılmaz bir düşünce, zanaat ve niyet var. Bu da hikaye anlatımıyla, kültürel referanslarla, zamanlamayla ve yoğun bir iş birliğiyle ilgili. Zahmetsiz gibi görünen şeyler çoğu zaman son derece bilinçli bir sürecin sonucu oluyor. Daha önce tam olarak kavrayamadığım bir diğer şey de ne kadar “insani” olduğu. Her şey ilişkiler, güven ve yaratıcı alışveriş üzerinden ilerliyor. Bu derinliği ve o güzelliğin arkasındaki emeği, gerçekten ancak içeriden deneyimlediğinizde anlayabiliyorsunuz.

Moda içindeki rolünün zamanla evrilmesiyle birlikte stil artık senin için daha bilinçli ve stratejik bir ifade aracına mı dönüştü? 

Bence tercihlerim hala çok içgüdüsel ve sezgisel ama belki artık biraz daha bilinçli. Her zaman bir plana göre değil, bir hisse göre giyinmeyi sevdim ve bu aslında pek değişmedi. Bence en iyi görünümler hala zahmetsiz hissettiren, biraz beklenmedik ve çok “sen” olan anlarda ortaya çıkıyor. Strateji var ama asla sezginin önüne geçmemeli.

DAURPOWER ile iş birliklerinden çıkıp kendi markanı yaratmaya geçiş yaptın. Kendi başına bir şey inşa etmek, kariyerine bakışını nasıl değiştirdi?

Kendi markamı kurmak bakış açımı kesinlikle değiştirdi. İş birliklerinden çıkıp sahiplik tarafına geçtiğinizde sadece yaratıcı anlamda değil, yapısal olarak da çok daha uzun vadeli düşünmeye başlıyorsunuz. Özellikle DAURPOWER’da bu çok daha kişisel hissettiriyor. Gerçekten beni, rutinimi, bakış açımı ve gerçekten neye inandığımı yansıtıyor. Bu yüzden sadece bir proje değil; kim olduğumun bir uzantısı. Bu da doğal olarak sizi daha fazla işin içine sokuyor, daha titiz hale getiriyor ve aynı zamanda yarattığınız şeyi daha fazla sahiplenmenizi sağlıyor.

Peki oyunculuğa adım atmak konusunda seni motive eden ne oldu?

Aslında oyunculuk çocukluğumdan beri hayalimdi. Gençken tiyatro yapardım ve sanırım içimden bir ses, bunun daha fazla ciddiye almam gereken bir şey olduğunu hep biliyordu. Ama uzun bir süre boyunca cesurca bu yola atılmak için fazla utangaçtım. Bu bakımdan bu yolculuk bana çok kişisel geliyor. Birdenbire ortaya çıkmadı; yıllardır içimde sessizce vardı. Bir Netflix filminde yer almak elbette çok özeldi ve aynı zamanda o dünyaya bir adım daha atmak için harika bir yoldu. Çekimler İstanbul ve Kapadokya’da yapıldı. Böylece Türkiye’ye aşık oldum. Bu ülke eşsiz bir enerjiye, sayısız güzelliğe ve karaktere sahip. Beni en çok motive eden şey, oyunculuğun tamamen farklı bir şekilde gelişmeme imkan vermesi. Benim için sadece yeni bir yön değil, nihayet daha fazla yer verdiğim bir parçam.

Sosyal medyanın daha spontane ve ulaşılabilir olduğu bir dönemde çıkış yaptın. Bugün ise çok daha kurguya dayalı bir yapısı var diyebiliriz. Bu değişim, üretim biçimini nasıl etkiledi? 

Bence artık pek çok kişi bu konuda çok daha stratejik bir yaklaşım sergiliyor. Ben aslında öyle yapmamaya çalışıyorum; işleri hala doğal ve içgüdüsel tutmayı seviyorum. Benim için önemli olan her şeyin gerçekçi hissettirmesi ve aşırı hesaplanmış olmaması. Elbette zamanla daha bilinçli hale geliyorsunuz, ki bu kaçınılmaz. Ama insanların aradaki farkı anlayabileceğine inanıyorum ya da en azından öyle umuyorum. Ayrıca her şeyin her zaman mükemmel olması gerektiğini de düşünmüyorum. Şaka yapmayı, kendim dahil her şeye gülmeyi seviyorum. O küçük kusurlar, her şeyi insani kılıyor.

Sence izleyici hala ulaşılması zor, arzu uyandıran içeriklere mi ilgi duyuyor yoksa artık gerçekçilik daha mı çok ön planda?

Bence arzu uyandıran içerikler hala karşılık buluyor ama bugün çok farklı bir şekilde. Artık ulaşılamaz bir mükemmellik fikrinden ziyade daha gerçek hissettiren, biraz daha katmanlı ve daha insani bir şeye yöneliyor. İnsanlar artık sadece nihai sonucu görmek istemiyor; onun etrafındaki her şeyle ilgileniyorlar: Süreçle, kişilikle, hatta kusurlarla. Zaten onu ilham verici olmaktan çıkarmadan, ilişki kurulabilir kılan da bu. Benim için her zaman bu dengeyi bulmak önemli. Güzel ve ilham verici bir şey yaratmayı seviyorum ama bunun fazla ciddi ya da fazla kusursuz hissettirmemesi gerektiğini de düşünüyorum. İçine biraz mizah katmayı seviyorum. Çünkü onu gerçekten “canlı” hissettiren şey de bu.

“Bence korunması en zor olan şey, tamamen kendin olarak kalabilmek. İsmin bir markaya dönüştüğü anda etrafında çok daha fazla algı, daha fazla yorum ve daha fazla gürültü oluşuyor.”

Adın başlı başına bir markaya dönüştüğünde korunması en zor olan şey ne sence?

Bence korunması en zor olan şey tamamen kendin olarak kalabilmek. İsmin bir markaya dönüştüğü anda sana karşı daha fazla algı, yorum ve gürültü oluşuyor. İnsan, bir şeylerin nasıl görüldüğünün farkına varmaya ve hatta buna göre kendini uyarlamaya çok kolay başlayabiliyor. Bu yüzden asıl mesele bunun özünde kim olduğunu değiştirmesine izin vermemek. Elbette değişiyorsun, bu çok doğal. Ama bu değişimin dışarıdaki beklentilerden değil; senden gelmesi gerektiğine inanıyorum. Kendilik hissini koruyabilmek ve aynı zamanda her şeyi fazla ciddiye almamak önemli bana göre çünkü kim olduğuna ne kadar bağlı kalırsan, dışarıdan gelen algıların da etkisi o kadar az oluyor.

Kendini markalar için bir “yüz” olmaktan çok bir “kreatif partner” olarak tanımlıyorsun. Bu rol değişimi sana neyi farklı şekilde kontrol etme imkanı veriyor?

Yaratıcı sürecin en başından itibaren içinde olmayı gerçekten seviyorum. Benim için zaten tamamen şekillenmiş bir şeyin içine sadece dahil olmak hiçbir zaman o kadar ilgi çekici değildi. Daha çok fikri şekillendirmeye, arkasındaki niyeti anlamaya ve hikayenin nasıl gelişeceğine katkı sunmaya çekiliyorum. “Yüz” olarak algılanmaktan kreatif partner olmaya geçmek, tüm dinamiği değiştiriyor. Sadece görsel anlamda değil, kavramsal ve duygusal olarak da çok daha derin bir dahil olma alanı açıyor. Doğam gereği oldukça işin içindeyim ve bence bu da her şeyin daha otantik ve uyumlu hissettirmesini sağlıyor.

---