ÇAKAL DÜĞÜNÜ: AYNI YAĞMURUN İKİ HİKAYESİ

Yazar Kumru Yaren Cengiz 

Güneşli bir havada yağmur yağmasına Japonya’da “Tilki Düğünü” deniyor. Akira Kurosawa da Düşler filmindeki aynı adlı bölümde bu anlatının peşinden gidiyor. Canan Savaş filmi izlediğinde ise hikayenin hiç de yabancısı olmadığını fark ediyor. Çocukken babasından dinlediği hikayede, Çayeli’ne bağlı Arsovos’ta aynı doğa olayının adı “Çakal Düğünü”.

Savaş’ın yeni sergisi tam olarak bu benzerlikten doğuyor. Birbirinden bu kadar uzaktaki iki coğrafyada aynı doğa olayının tilki ve çakal üzerinden anlatılması, sanatçıyı çocukluğundan kalan hikayeye yeniden götürüyor. Böylece babasından dinlediği bir anı, sergide kişisel hafıza ile sözlü kültür arasındaki ilişkinin başlangıç noktasına dönüşüyor.

Savaş bu hikayeyi ahşap, yağlı boya, ip ve joss paper kullanarak mekana taşıyor. Uzun süredir pratiğinin merkezinde bulunan ahşabı yaşayan, direnen ve dönüşen yapısıyla insanla ilişkilendiriyor. İp ve joss paper ise kırılganlık, dayanıklılık, ritüeller ve dönüşüm üzerinden bu anlatıya dahil oluyor.

Aslında Çakal Düğününün çıkışındaki tesadüf, serginin hafızaya bakışını da özetliyor. Bir kız çocuğunun babasından dinlediği hikaye yıllar sonra Japon sinemasında karşısına çıkabiliyor. Savaş’ın kendi sözleriyle, “Yanabilir ama kokusu kalır; sonuçta hikayesi kalır. Bir kız çocuğu bunu babasından dinler…”

Marmara Üniversitesi Güzel Sanatlar Fakültesi Resim Bölümü’nde eğitim alan Canan Savaş, Hüsamettin Koçan ve Ergin İnan atölyelerinde resim çalışmalarını sürdürürken Tayfun Erdoğmuş ile gravür ve cam alanlarında da eğitim aldı. Bugünkü pratiğinde ahşabın yanı sıra ip, joss paper, altın ve gümüş gibi malzemelerle çalışıyor.

Canan Savaş’ın Çakal Düğünü sergisi, 18 Ekim 2026’ya kadar Muse Contemporary’de görülebilir. 

Canan Savaş, Paluri, 2026 

---