09 Kas 2026

GİZEM KIZIL’IN “REBORN.exe” FİLMİ: BACK ONLINE

Gizem Kızıl'ın yeni kısa filmi “REBORN.exe”, gündelik hayatın tekrarlarından sıyrılıp müziğin ve dansın peşine düşüyor. Ekin Bernay ve Yunus Emre Öztürk'ün performanslarıyla hayat bulan film, unutmaya başladığımız hisleri yeniden hatırlamak üzerine. Gizem Kızıl'la “REBORN.exe”yi, hareketin anlatabileceklerini ve sinemayla kurduğu ilişkiyi sizler için konuştuk.

  • Yazar Kumru Yaren Cengiz 

  • “Bana Karanlığını Anlat” ve “Bir Ömrün Sonbaharı” filmleriyle tanıdığımız yönetmen Gizem Kızıl, uzun metrajların ardından bu kez beş dakikalık bir dans filmiyle farklı bir anlatım biçimini deniyor. “REBORN.exe”, Gizem Kızıl'ın sinemaya duyduğu ilginin müzik, dans ve performansla buluştuğu bir çalışma. Filmin yaratım sürecinde koreografiyi yalnızca oyuncuların hareketleriyle sınırlamayan yönetmen, kamerayı da dansın bir parçası olarak düşünüyor. Gizem Kızıl'ın anlattıklarından, onu heyecanlandıran şeyin yalnızca yeni hikayeler değil, bu hikayeleri anlatmanın henüz denemediği yolları olduğu da anlaşılıyor. Sinemadan modaya, müzikten performansa uzanan merakı, bundan sonra neler yapacağını da merak ettiriyor.

    Gizem Kızıl

    “REBORN.exe”de tükenmişlikten çıkış yolu olarak dansı seçiyorsunuz. Yeniden doğuş fikrini bir karakterin hikayesi yerine bedenlerin hareketi üzerinden anlatmaya nasıl karar verdiniz?

    Aslında bu filmi herhangi bir dile bağlı kalmadan anlatmak istedim. Dünyanın neresinde olursa olsun, filmi izleyen birinin benzer duyguları hissedebilmesini istiyordum. Kim olduğumuz, nerede yaşadığımız, hangi dili konuştuğumuz önemli olmadan bizi ortak bir duyguda buluşturabilecek şeylerden biri müzik ve dans. Çünkü bazen hiçbir şey söylemeden de birbirimizi anlayabiliyoruz. Ben de bu iki şeyi bir araya getirerek, herkesin kendi hayatından bir şey bulabileceği bir duygu yaratmak istedim.

    Filmin adıyla ilgili merak ettiğim bir şey var. “Reborn” kelimesinin yanına “.exe” uzantısını eklemek, yeniden doğuşu neredeyse çalıştırılabilecek bir komuta dönüştürüyor. Bu isim nasıl ortaya çıktı?

    Bu filmi bir nevi yeniden uyanmak için basacağımız bir tuş gibi düşündüm. Bazen hayatın içinde yoruluyoruz, umudumuzu kaybediyoruz, bizi iyi hissettiren şeyleri unutuyoruz. Oysa o duygular hala içimizde bir yerde duruyor. Tekrar onlara ulaşabileceğimizi, yeniden iyi hissedebileceğimizi hatırlatmak istedim. “.exe” fikri de biraz buradan geliyor. Sanki bir programı çalıştırır gibi, kendimizde unuttuğumuz o güzel duyguları yeniden çalıştırabilsek… Filmin adı da bu fikri taşıyor benim için.

    REBORN.exe

    Ekin Bernay ve Yunus Emre Öztürk'ü aynı projede buluşturuyorsunuz. İkisinin hareket dilinde özellikle ilgilendiğiniz farklılıklar nelerdi? Koreografiyi geliştirirken onların getirdiği, sizin başlangıçta düşünmediğiniz bir fikir oldu mu?

    Bu sorunun cevabını aslında Ekin ve Yunus'un kendi hareket dillerini nasıl tanımladıkları üzerinden de konuşmak isterim. Benim için bu projede önemli olan herkesin kendi bedeninden ve hareketinden gelen şeyi koruyabilmesiydi. Çünkü filmde anlatmak istediğim şeylerden biri de farklılıklarımızla bir araya gelip ortak bir ritim yakalayabilmekti. Herkesin aynı şekilde hareket etmesinden çok farklı bedenlerin zamanla birbirine uyumlanması ilgimi çekiyordu. Ekin ve Emre yaptıkları işte o kadar iyiler ve kendilerini buna adamış vaziyetteler ki, en az benim kadar projeyi sahiplenip hayallerimin ötesinde bir şekilde hikayeyi anlatan bu koreografiyi tasarladılar. Ve tabii ki yaratıcı dans ekibimizle birlikte üst seviye bir performans ortaya çıktı.

    “REBORN.exe”de kamera da koreografinin bir parçası. Dansçıların hareketlerini takip etmekle kameranın kendi hareketini kurmak arasında nasıl kararlar verdiniz? Çekim sırasında koreografiyi kamera için değiştirdiğiniz oldu mu?

    Benim için kamera sadece dansçıları izleyen bir şey değildi, o dünyanın içindeydi. Bazen bir hareketi takip etmesini, bazen de kendi ritmini yaratmasını istedim. Çünkü kameranın hareketi de izleyicinin hissettiği şeyi değiştirebiliyor. Dansı sadece uzaktan izlemek değil, sanki onun bir parçasıymışız gibi hissetmek istiyordum. O yüzden kamera ve koreografi arasında sürekli bir ilişki vardı. Görüntü yönetmenimiz Can Dolu’yla birlikte bazı anlarda hareketin kameraya göre şekillendiği, bazı anlarda da kameranın dansçıların enerjisine uyumlandığı bir dil kurmaya çalıştık. Ve kurgucumuz Ceyla’yla bu dili ayrı bir seviyeye taşıdık. 

    Avangart Tabldot'un özgün müzikleri projeye hangi aşamada dahil oldu? Müziğin ritmiyle görüntülerin ritmi arasında sonradan değiştirdiğiniz bir şey oldu mu?

    Müzik bu filmin en temel parçalarından biriydi. Çünkü zaten anlatmak istediğim şeyin merkezinde müzik ve dans vardı. Çok şanslıyım ki Avangart Tabldot'un müzikleriyle birlikte filmin dünyası da daha belirgin ve insanı kendi içine çeken bir hal aldı. Görüntüyle müziğin birbirini sadece takip etmesini değil, birbirini beslemesini istiyordum. Bazen görüntünün ritmi müziğin önüne geçsin, bazen de müzik bizi görüntünün içinde başka bir yere taşısın istedim. Sonuçta ikisini birbirinden ayrı düşünmediğim bir iş ortaya çıktı. Aytek, Ata ve Semih iyi ki varsınız.

    REBORN.exe

    “Bana Karanlığını Anlat” ve “Bir Ömrün Sonbaharı”nın ardından yaklaşık beş dakikalık, üç bölümlü bir dans filmi çektiniz. Uzun metrajlarda açıklamak için daha fazla zamanınız olan şeyleri burada görüntüye bırakmak, yönetmenlik kararlarınızı nasıl etkiledi?

    Aslında kısa bir filmde de uzun bir filmde de benim için önemli olan izleyiciye ne hissettirdiğim. Ama burada bunu kelimelerle anlatma imkanını neredeyse tamamen ortadan kaldırınca, görüntünün, müziğin, bedenlerin ve ritmin çok daha fazla şey anlatması gerekiyordu. Her şeyin bir karşılığı olmalıydı ama bunu açıklamak zorunda değildik. Bu da benim için çok özgürleştirici bir deneyimdi. İzleyiciye her şeyi anlatmak yerine onun kendi duygusuyla tamamlayabileceği bir alan bırakmak istedim. Beş dakika içinde bir hikayeyi açıklamaktan çok bir hissin içine sokmak daha önemliydi.

    Filmin gündüzün mekanik rutinlerinden gece hayatının kolektif ritmine uzanan bir yapısı var. Geceyi ve birlikte dans etmeyi bu hikayenin dönüm noktası olarak seçmenizde kendi hayatınızdan ya da İstanbul'da gözlemlediğiniz bir şeyden yola çıktınız mı?

    Birbirini hiç tanımayan insanların aynı müziğin içinde buluşması, aynı ritme kapılması ve bir noktada birbirine uyumlanması çok güzel bir şey. Aslında ne kadar farklı olursak olalım, birlikte olduğumuzda ne kadar benzer olduğumuzu fark ediyoruz. Benim için gece biraz da kötü olan her şeyi dışarıda bırakıp sadece o anda var olabilmek demek. Birlikte eğlenmek, keyiflenmek ve bir süreliğine de olsa hayatın ağırlığından uzaklaşmak… Filmde gündüzden geceye geçişi de bu yüzden önemli buluyorum. Günlük hayatın içinde kaybettiğimiz enerjiyi, umudu ve birbirimizle kurduğumuz bağı yeniden hatırladığımız bir alan olarak görüyorum geceyi. Ve bu sorunun vesilesiyle benimle aynı ritimde olup filmin olmasını sağlayan diğer isimler Murathan, Sera, Cansu, Veysel, Diba, Zeynep ve Elif’e de ayrıca teşekkür ederim.

    “REBORN.exe” dışında üzerinde çalıştığınız projeleri de düşünürsek, son dönemde yönetmen olarak sizi en çok heyecanlandıran şey ne? Bundan sonraki işlerinizde özellikle denemek istediğiniz bir anlatım biçimi ya da çalışmak istediğiniz bir alan var mı? 

    Son dönemde beni en çok heyecanlandıran şey, farklı anlatım biçimleri arasında dolaşabilmek. Bir gün uzun metraj bir filmde karakterlerin iç dünyasına girerken, başka bir gün müzik, dans ve görüntü üzerinden hiçbir şey söylemeden bir duygu anlatabilmek… Bunların hepsi yönetmen olarak beni besliyor. Kendimi tek bir alana ya da anlatım biçimine ait hissetmiyorum. Önümüzdeki dönemde de farklı disiplinlerle bir araya gelmek, sinemanın sınırlarını biraz daha esneten işler yapmak istiyorum. Müzik, moda, dans ve sinemanın birbirine karıştığı projeler beni çok heyecanlandırıyor. Bir yandan da uzun zamandır aklımda olan hikayeleri hayata geçirmek istiyorum. Sanırım şu an benim için en heyecan verici şey, kendimi tekrar etmeden yeni şeyler deneyebilmek ve her projede başka bir tarafımı keşfetmek.

    Gizem Kızıl