Hayatı O Kadar da Ciddiye Almamak Lazım

Yazar Sena Yavuz 

Fotoğraf: Abdullah Yazıc
Moda Direktörü: Ceylan Atınç
Moda Editörü: Damlasu Tuğtekin

‘‘Injiverse tamamen fantastik bir yer değil; daha çok halihazırda varolan hayatımıza farklı bir bakıș açısıyla bakan bir bölge. Aynı gerçekliği alıp daha pozitif bir șekilde yorumlamak.’’

Inji’nin dünyasında hiçbir șey gereğinden fazla ciddi olmak zorunda değil. Bir beat’in üzerine arkadașlarıyla eğlenirken yazdığı ilk șarkısı Gaslight’tan, binlerce kișinin sözlerini ona geri söylediği Lollapalooza sahnesine uzanan hikayesinde tesadüfler kadar güçlü bir içgüdü de var. Mizahı ve özgüveniyle tanıdığımız müzikal dünyası kırılgan duygulara da alan açarken Inji ilk albümüne doğru ilerliyor. Kendi deyimiyle Injiverse ise gerçeklikten kaçılan bir fantezi değil; aynı hayata daha umutlu, hafif ve belki biraz daha eğlenceli bakmanın bir yolu.

New York’taki bir danıșmanlık șirketinde yeni mezun programına bașlamıșken bir yandan da kendi halinde dans-pop parçaları üretiyordun. Müziği tam zamanlı bir kariyer olarak sürdürmek istediğine ne zaman karar verdin?

İlk șarkım Gaslight internette biraz hareketlendiği anda aslında buna karar verdim. Yani en bașta, ilk pozitif sinyalleri aldığımda. Eğer tam zamanlı müzisyen olmak benim için bir olasılıksa, bunu yapmak zorundaydım. Tabii kendime inanmam çok daha uzun bir zaman aldı. Biraz fazla realist bir insanım. Parça çıktıktan 15 ay sonra, ilk New York konserimi verdiğim gün sanırım burada gerçek bir kariyer olduğuna inandığım gündü. Çok küçük bir salon tutmuștuk; biletler hemen tükenince büyük bir salona geçtik, orası da tükendi… Daha ben mezun olalı yaklașık iki ay olmuștu. İnternette beğeni almak ile gerçek hayatta bir salon dolusu insanla șarkı söylemek bambașka șeyler. O konser, müzisyen olmam gerektiğinin bana kanıtıydı.

Gaslight ve Bellydancing parçalarının TikTok’ta viral olması ve on milyonlarca dinlenmeye ulașmasıyla ilk büyük çıkıșını yaptın. Bu șarkıların yapım sürecinden biraz bahseder misin? Özellikle Bellydancing’in arkasındaki ilham neydi?

Gaslight’ı yaparken üniversite üçüncü sınıf öğrencisiyim. Küçük bir caz grubum var, oradaki baterist bir beat veriyor. Ben de beat’i okuldaki tek rapçi çocuğa götürüp “Hadi gel, bir șeyler yazalım.” diyordum. (Beyefendiye hafif bir crush’ım vardı.) Ona “gaslight, gatekeep” diye bir șarkı yazmak istediğimi söylüyorum ve bir gün içerisinde, kahkaha ata ata, sadece eğlencesine bu șarkıyı yazıyoruz. Hiç kimsenin șarkıyı dinleyeceğini düșünmeden. Bellydancing de mezun olduktan sonra ilk yazdığım șarkılardan. O gün de sadece eğleniyorduk, șarkı günün sonlarına doğru șekillendi. Șarkıya darbuka koymak istediğimi söyledim, oradan Bellydancing konsepti geldi. Șarkının bașındaki Türkçe, o viral olan kısım “Abi, azıcık göbek atalım ya” günün en sonunda yazıldı. Șarkı bittikten sonra mikrofonda freestyle yaparken ortaya çıktı. Prodüktör de ne anlama geldiğini bilmeden en bașa koydu. Yani yine biraz șans eseri olușan bir șarkı.

En yeni single’ın Bright Ideas’ı kısa süre önce yayınladın. Șarkının kendi sesini bulmasını sağlayan belirli bir an var mıydı?

Ben Bright Ideas’ı çok seviyorum. Bence șu ana kadar yaptığım en kaliteli parça. Șarkıyı yaparken baya zorlandım nedense. Hatta stüdyoda șarkıdan vazgeçtim, yazdıklarımı kaydetmeye utandım. Sanırım o kadar vazgeçtim ki o gün düșünmeyi bırakıp içimden ne geliyorsa onu söylemeye bașladım. Bu sefer de ortaya çok iyi bir parça çıktı. Sanırım ilk savunmasız șarkım. Müziklerim genelde eğlenceli olduğu için bu tür șarkılardan çekiniyordum ama içinde acı da olan bir șarkı yapabilmek bana baya iyi geldi.

Siyah streç poplin gömlek MIU MIU

Demir grisi streç poplin etek MIU MIU

Bordo Rendez-vous napa derisi çanta MIU MIU

Bej saten fırfırlı blazer PAPERKITE

Buz mavisi fırfırlı mini șort SIEDRES

Siyah tafta balon kollu büyük fiyonk detaylı crop top ve asimetrik drapeli siyah mini etek ȘAKİR BULDAN

‘‘Performans kaygısını bir yana bırakabildiğim günlerde kariyerimle ilgili çok heyecanlı hissediyorum. Amacım olabildiğince çok kișiyi eğlendirmek, dans ettirmek, belki olumlu düșündürebilmek ve hayatlarına zevk katabilmek.’’

Superlame'e neden albüm değil de mixtape demeyi tercih ettin? Şimdilerde ise ilk albümünün hazırlığındasın. Artık bir albüm yapmaya hazır olduğuna nasıl karar verdin?

Superlame tam olarak bir 'mixtape'. Bir kavram altında buluşmak zorunda olmayan, o süreçlerde yaptığım en iyi şarkıların bir araya gelmiş bir hali. Bir de çıkış albümümü yapmaya hazır hissetmiyordum o zamanlar; artık hissediyorum. Hayatımda yaptığım ilk şarkım ile çıkış yaptığım için biraz nasıl bir sanatçı olmak istediğimi bulmak için zamana ihtiyacım olduğunu fark ettim.

Peki Lollapalooza'da backstage ve sahnedeki atmosfer nasıldı?

Lollapalloza hayal gibiydi. Herkesin kulisleri yan yana ve hayran olduğum sanatçılarla aynı backstage barında takılıyorum... Müthiş bir ortam var sahne arkasında. Bütün sanatçılar birbirlerinin setlerini izlemeye geliyor. Sahne de inanılmaz. Beni şimdiye kadar izleyen en kalabalık kitle. Binlerce kişinin şarkılarıma eşlik etmesi çok sürrealdi.

Şarkıların kusursuzluk fikrini reddederken hazza, özgüvene ve sahiciliğe alan açıyor. Bu yaklaşım bilinçli mi yoksa müziğinin doğal olarak vardığı bir yer mi?

İkisi de. İlk şarkılarım doğal olarak böyle gelişti ve bu bakış açısı da bana çok iyi geldi. Devamında da hep bu hisle yazmaya çalıştım.

Bu ayki temamız Fantasy & Reality. Sen de müziğin ve görsel dünyanınla kendi evrenini, Injiverse ü yarattın. Burası tam olarak nasıl bir yer?

Inji projesinin amacı hayattan keyif almak. Mutluluğu bulmak, hayatı o kadar da ciddiye almamak, bazen gözlerini kapatıp zıplamak, dans etmek ve birazcık koyvermek.. Sonuçta hepimiz bir gün yok olacağız ve en azından o güne kadar etrafımızdaki her şeyden tat almayı, elimizdekiyle mutlu olmayı ve hayata umutla, biraz daha az ciddiyetle bakmayı öğrenebiliriz. Ben bile bu projenin sayesinde ve içindeyken daha sakin, özgüvenli, mutlu bir kişiliğe bürünüyorum. Injiverse'e tamamen fantezi bir yer diyemeyeceğim. Burası daha çok halihazırda varolan hayatımıza farklı bir bakış açısıyla bakan bir yer. Aynı gerçekliği alıp daha pozitif bir şekilde yorumlamak diyebilirim.

Kariyerinin şu anki döneminde kendini nasıl hissediyorsun? Yılın geri kalanında seni neler bekliyor?

Bu kadar olumlu ve umutlu konuştum ama dürüst olmak gerekirse benim de kariyerime bakış açım çoğu zaman stres, kaygı ve yetersizlik duygularıyla dolu olabiliyor. Everything Is Never Enough isimli bir şarkım var bu konudan bahsettigim. Benim için bile kendine güvenli ve olumlu olmak günlük bir savaş. Ama büyük resime baktığımda biliyorum ki müziğimle söylemeye çalıştığım önemli bir bakış açısı var ve bence bunu yaratabilecek yeteneğe ve azme sahibim. Performans kaygısını bir yana bırakabildiğim günlerde, kariyerimle ilgili çok heyecanlı hissediyorum. Amacım olabildigince çok kişiyi eğlendirmek, dans ettirmek, belki olumlu düşündürebilmek, hayatlarına zevk katabilmek. Benim için bir 'asil bir uğraş'. Yılın geri kalanında ilk albümümü yazacağım.

Lila mandarin yaka mini elbise LEAM ALMES

Siyah streç poplin gömlek MIU MIU

Demir grisi streç poplin etek MIU MIU

Siyah streç napa derisi çizme MIU MIU

Siyah streç poplin gömlek MIU MIU

Lila mandarin yaka mini elbise LEAM ALMES

Siyah tafta balon kollu büyük fiyonk detaylı crop top ȘAKİR BULDAN

Makyaj: Yağız Yoldaș
Saç: Remzi Ateș
Set Tasarımı: Erdi Eralp Uğur
Moda Ekibi: Zeynep Özgüder
Prodüksiyon direktörü: Sena Yavuz
Prodüksiyon: Eylül Kaya
Fotoğraf asistanı: Hamza Kazım Esen

---